روستای زیبای گلابر از نمونه روستاهای با پیشینه تاریخی شهرستان ایجرود در استان زنجان است. از جمله جاذبه های تاریخی این روستا می توان به حمام تاریخی، چهل پله ، غار قرخ پله، مسجد حضرت ابوالفضل گلابر و معماری روستا نیز اشاره نمود که قدیمی ترین آثار تاریخی کشف شده در این روستا به دوران اشکانیان باز می گردد. مردم این روستا معمولا برای امرار معاش خود و خانواده به فرش بافی، ساخت صنایع چوبی و همچنین تنور سازی مشغول هستند.

از کوچه های باریک این روستای پلکانی که عبور کنید بوی نان مشامتان را پر می کند و ذوق چشیدن طعم نان های محلی در شما هزاران برابر می شود. این روستای تاریخی به لطف بانوان و مردان کهنسال که به ساخت تنورهای نان پزی مشغول هستند حالا چندوقتی است که رونق بیشتری گرفته و ثبت ملی شده است.

بی بی نسا از مردم محلی این روستا که حدود 80 سال سن دارد از قدیمی ترین افرادی است که به تنورسازی مشغول است او از 13 سالگی به دلیل علاقه بیش از حد به این کار وارد صنعت تنورسازی به روش سنتی شده و امورات زندگی خود را از این راه می گذراند. اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری حالا با در نظر گرفتن وام هایی با بهره کم و 4درصد تسهیلاتی برای فعالان و بانوان این خطه درنظر گرفته است.

بی بی نسا در 15 سالگی اولین تنور را با دستان خود ساخته و پس از آن جهت کسب درآمد در طول سالیان طولانی این کار را ادامه داده است. او دلیل ورود خود به این شغل و حرفه را مقام والای نان به عنوان یک نعمت الهی با ارزش بیان نموده و به موجب این موضوع از نیاکان و پدر و مادرش که تعاریف بسیار زیبایی در وصف نان به عنوان برکت سفره هر خانواده می کرده اند به این شغل روی آورده است.

نقطه قوی در ساخت تنورهای خشتی بی بی نسا که به آن اشاره می کند این است که خاک بسیار مناسب منطقه و نحوه قوام آوردن آن بسیار حائز اهمیت است و اضافه نمودن بز پشم به مواد ساختنی این کوره ها سبب مقاومت بیشتر تنور شده و از ترک خوردن آن جلوگیری می کند. زمان ساخت یک تنور که حدودا سه روز به طول می انجامد طول عمری برابر با 150 سال داراست که به روش فیتیله سازی و بدون استفاده از هیچ گونه وسیله ی خاصی برای ساخت تهیه می شود.

قیمت این تنورها که از صدوپنجاه هزار تومان تا دومیلیون تومان برآورد می شود می تواند منبع درآمد مناسبی برای جوانان روستایی بوده و از خروج افراد نوجوان و جوان روستایی به شهرها جلوگیری کند و این هنرهای سنتی سینه به سینه منتقل شده و همواره انتقال دهنده آیین نیاکانمان باشد. این موضوع فقط با تسهیل کردن شرایط زندگی در روستا و همت و تلاش مسئولین همراه بوده و یاری بخش خصوصی و تلاش جامعه محلی ها را نیز می طلبد.