بسیاری از ما با شنیدن نام لندن بلافاصله ساعت بیگ بن، چرخ و فلک معروف و اتوبوس قرمز دو طبقه را در ذهن خود مجسم می کنیم و حتی پوسترها و کارت پستال های آن را در گذر خیابان انقلاب دیده ایم. وقتی اسم اتوبوس دو طبقه در ایران می آید همیشه پای دو برند در میان است که باهم بیشتر به بررسی این دو برند  می پردازیم.

 اتوبوس دو طبقه روت مستر Routemaster

شاید باورش برای نسل حاضر کمی سخت باشد که زمانی در تهران اتوبوس‌های دو طبقه در خطوط حمل و نقل داخل شهری فعالیت داشتند. جالب است بدانید که در سال ۱۳۳۳ وقتی  اولین اتوبوس لیلاند دو طبقه در لندن مورد استفاده قرار گرفت، تنها به فاصله ی 5 سال یعنی در سال ۱۳۳۸، اولین اتوبوس دو طبقه در ایران مونتاژ شد.

اولین نوع اتوبوس‌هایی که در ایران تولید می‌شدند اتوبوسهای Routemaster روت مستر معروف به اتوبوسهای دو طبقه‌ آیس بودند که در قسمت پشت آن فضایی خالی با یک ستون قرار داشت و مسافران از این قسمت وارد اتوبوس می‌شدند. این ستون باعث می شد که مردم حتی در زمان حرکت هم  بتوانند سوار اتوبوس شوند. ظرفیت این اتوبوس ها به اندازه ی ۷۱ مسافر نشسته و ۵۰ مسافر ایستاده بود. این اتوبوسها به تدریج با آمدن اتوبوسهای لیلاند از سال ۱۳۵۱ از خطوط حمل و نقل شهری ایران خارج شدند.

اتوبوس دو طبقه لیلاند Leyland

اتوبوسهای دو طبقه لیلاند براساس قراردادی که مابین شرکت لیلاند موتور ایران و لیلاند موتورز انگلستان بسته شده بود، در سال ۱۹۶۴ یعنی چیزی حدود ۵۶ سال پیش (سال ۱۳۴۳) در ایران تولید شدند. براساس این قراردادها، زمینهایی در جادهی قدیم کرج خریداری شدند و دستگاه‌های تولید و مونتاژ در آن مستقر شدند. شرکت لیلاند موتور ایران بعد از انقلاب و مصادره توسط بنیاد مستضعفان به نام گروه صنعتی شهاب خودرو تغییر نام داده و بعدها تولید اتوبوسهای دو کابینی که به صورت آکاردئونی به هم متصل می‌شدند، را آغاز نمود.