فیروزه کوبی یکی از هنرها و صنایع دستی ایران است که عمدتا در اصفهان و به صورت محدود در تهران کار می شود. البته ریشه این هنر به شهر مشهد مقدس بر میگردد و به شکل کار بر روی زیورآلات کاربرد داشته و دارد. در اصفهان فیروزه کوبی علاوه بر جواهرات در ظروفی مانند بشقاب، لیوان، گل آبپاش و .... نیز استفاده می شود.

هنر فیروزه کوبی را به طور کلی می توان شامل مرحله ساخت بدنه و مرحله فیروزه کوبی دانست.فیروزه کوبی از معدود هنرهای مرتبط به صنایع دستی است که قدمت و سابقه بلندی ندارد. اما این موضوع از ارزش و اعتبار آن کم نکرده و این هنر زیبا جایگاه خود را در میان سایر رشته های صنایع دستی به دست آورده است.

مرحله ساخت بدنه، با ساخت شئ مورد نظر که قرار است فیروزه کوبی روی آن انجام شود و توسط استادکار انتخاب و در کارگاه خم کاری انجام می شود. فلزاتی که می توان برای فیروزه کوبی استفاده کرد مس، برنج، برنز و نقره هستند. البته کابرد مس و برنج بیشتر از سایر فلزات است. در ساخت بدنه (زیر ساخت) جهت فیروزه کوبی علاوه بر مراحلی که برای ساخت دیگر ظروف انجام می شود فنی به نام «نکر کاری» به کار برده می شود.

طی این فرایند بخش هایی از ظرف که قرار است فیروزه کوبی روی آنها شود،‌ با زاویه 90 درجه حدود 2 تا 3 میلیمتر پایین تر می‌رود. «نکرکاری» موجب استحکام بیشتر ظرف در برخورد با ضربه‌های احتمالی می شود.

فیروزه ای که در کارگاه های فیروزه کوبی استفاده می شود از کارگاههای فیروزه تراشی مشهد یا معادن فیروزه نیشابور به دست می آید. قیمت گذاری سنگ فیروزه برحسب رنگ، اندازه و بدون شجر بودن انجام می شود. سنگ ها مقداری ناخالصی و خاک دارند که قبل از شروع کار باید شسته شوند. سنگهای فیرروزه تهیه شده را بر حسب اندازه تفکیک و به اصطلاح دانه بندی می کنند تا متناسب با محصول از اندازه درستی استفاده شود. سپس شیئی مورد نظر را گرم کرده (درجه حرارت در این مرحله خیلی مهم است) و در همین حال روی قسمتهایی که باید فیروزه کوبی شوند «لاک گردوئی» می پاشند.

در حالیکه هنوز لاک نرم و مذاب است و حالت چسبندگی دارد خرده سنگ های فیروزه که بر حسب اندازه  قبلا انتخاب و آماده شده اند، روی بدنه کار قرار می دهند. سنگها باید به گونه ای در کنار هم قرار بگیرند که تا حد ممکن فاصله ای بین آنها نباشد. پس از سرد شدن محصول قسمتهای لاکی سفت و سخت می شوند. در این مرحله قسمتهای پوشیده شده از لاک و سنگ فیروزه را به وسیله سنگ سمباده «آب ساب» می کنند تا قسمتهای اضافی لاک و برجستگی های سنگها سائیده و صیقلی شوند.

مرحله نهایی کار پرداخت و پولیش است که شامل دو بخش می باشد : برداشتن لایه ی کدر و تیره رنگی که هنگام فیروزه کوبی روی قسمتهای فلزی ایجاد شده و سپس پولیش سطح فیروزه کوبی شده با روغن زیتون یا روغن کنجد تا محصول کاملا شفاف و درخشان شود.