تهران طی سالهای متمادی پایتخت سلسله های مختلفی بوده است، در نتیجه در این شهر آثار، بناها، کاخ ها و خانه های تاریخی و ارزشمند بسیاری وجود دارد. یکی از زیباترین این آثار تاریخی موزه تماشاگه زمان در خیابان زعفرانیه است. این موزه 16 سال پیش با موضوع زمان شروع به فعایت کرد و نخستین موزه ساعت ایران به شمار می رود.

قدمت این ساختمان به دوران قاجار و حکومت محمدشاه و ناصرالدین شاه باز می گردد. این ساختمان در واقع خانه حسین خداداد، تاجر و صنعتگر ایرانی است که از وقوع انقلاب 57 تا به امروز بنیاد مستضعفان آن را در اختیار داشته است. ساختمان موزه ۷۰۰ متر زیربنا دارد و مساحت محوطه‌ ای که در آن قرار گرفته به ۶۰۰ هزار مترمربع می رسد.

حسین خداداد در اوسط دهه چهل خورشیدی این ملک را خریداری کرد. در آن زمان ساختمان خشتی و گلی داخل باغ یک طبقه و اسکلت آن چوبی بود. به دستور خداداد اسکلت آهنی جایگزین اسکلت چوبی و طبقه دوم ساخته و تغییرات بسیاری در ساختمان ایجاد شد. ماهرترین و بهترین استادان گچ بری ایران همچون حاج عبدالکریم نوید تهرانی، استاد فرهاد یحیی پور و حاج علی شیخی به درخواست خداداد برای تزئیانت دیوارها دست به کار شدند. تمامی این تغییرات حدود ۱۰ سال طول کشید.

حسین خداداد پس از این همه تلاش تنها یک سال در این عمارت زیبا زندگی کرد چرا که یک سال قبل از انقلاب از ایران رفت.

در موزه زمان انواع گوناگونی از ساعت‌های قدیمی از قرن هفدهم تا بیستم به نمایش گذاشته شده است. طبقه‌ی اول ساختمان مختص به نمونه‌های مختلف ساعت‌های مکانیکی وزنه‌ای و کوکی است مانند ساعت‌های شاهینی، آونگی، رومیزی، دیواری و ایستاده که هر یک شاهکاری ترکیبی از تلفیق هنر و صنعت هستند.

در دومین طبقه ی این عمارت می توانید مجموعه ای از  ساعت های مچی و جیبی را مشاهده کنید. برخی از این ساعت ها متعلق به اشخاص مشهور بوده و برخی کاربردهای خاصی داشته‌ اند مانند اولین ساعت کارت زنی.

یکی از بخش‌های جالب این موزه بخشی است که به تقویم‌های مهم از سراسر دنیا به همراه نمونه‌هایی از تقویم‌های ساده و باستانی، معرفی تقویم‌نویسان مشهور، اسطرلاب‌ها و ظروف سنجش زمان اختصاص دارد.